Ανάβρα Μαγνησίας

Περίπου Πριν από 20 χρόνια η Ανάβρα ήταν απλά ένα απομακρυσμένο χωριό της Μαγνησίας, όπου λίγοι κάτοικοι και πολλά ζώα συμβίωναν σε ένα ερειπωμένο και εγκαταλελειμμένο από τους πάντες τόπο. 300 κάτοικοι στοιβαγμένοι μαζί με χιλιάδες ζώα. Απουσία ύδρευσης. Χωματόδρομοι παντού. Σχολείο ούτε για δείγμα.Λίγα χρόνια μετά, όχι μόνο κατάφερε να σταθεί όρθια, αλλά και να γίνει το χωριό πρότυπο ανάπτυξης για όλη την Ευρώπη. Με ποσοστό ανεργίας και εγκληματικότητας στο μηδέν και με μέσο όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε. Πώς το παραμελημένο και απομακρυσμένο χωριό της Ανάβρας Μαγνησίας έγινε όχι μόνο μια πλήρως λειτουργική κοινότητα, με μηδενική ανεργία, αλλά και το μεγαλύτερο οικονομικό κέντρο της επαρχίας; Ο

δήμαρχος του χωριού Δημήτρης Τσουκαλάς, εφάρμοσε στην πράξη το μοντέλο ανάπτυξης έτσι όπως θα έπρεπε να είναι: δηλαδή μοντέλο προσφοράς και αλληλεγγύης για όλους, όχι ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε... Οι 700 κάτοικοι, όλοι τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και μια ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πλούσια Ελβετία. Η κτηνοτροφία είναι το εμπόριο της Ανάβρας, που διαθέτει το δικό της σφαγείο (που θυμίζει χειρουργείο) και κατ’ επέκταση μια ολόκληρη εμπορική αλυσίδα που φέρνει τα έσοδα στους κατοίκους της. Για τους δασκάλους και τους γιατρούς του χωριού που έρχονταν από διπλανές περιοχές τους προσφέρθηκε εξολοκλήρου δωρεάν διαμονή, ώστε να μην υπάρχει ανάγκη να φεύγουν. Η προληπτική ιατρική παρέχεται δωρεάν στο αγροτικό ιατρείο (που είναι πάντοτε στελεχωμένο) σε όλους τους δημότες μέχρι και ορθοδοντική! Σε αυτόν τον τόπο, κανείς δεν είναι μόνος και παρατημένος. Οι υποδομές της απομακρυσμένης Ανάβρας είναι υποδειγματικές. Έχει δωρεάν γυμναστήριο με μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, διώροφο πάρκινγκ 60 θέσεων, δύο ολοήμερα σχολεία, ένα αιολικό πάρκο που αποφέρει μέχρι 100.000 ευρώ τον χρόνο έσοδα στην κοινότητατα, τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, Λαογραφικό Μουσείο και ένα περιβαλλοντικό και πολιτιστικό πάρκο 240 στρεμμάτων. Και ίντερνετ για όλους! Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, πήρε τα ηνία της κοινότητας ο Δημήτρης Τσουκαλάς, ένας άνθρωπος που άφησε την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του και να προσφέρει στη γενέτειρά του. Η κατάσταση που συνάντησε ήταν απελπιστική. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη και το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε. <<Προτεραιότητά μας ήταν η κατασκευή κτηνοτροφικών πάρκων, για να μπει τέλος στην αναρχία που επικρατούσε. Με φως, νερό και σωστή δόμηση, σταβλίζουν τα ζώα τους το χειμώνα. Τους υπόλοιπους μήνες βόσκουν ελεύθερα στα βουνά. Αυτός είναι και ο λόγος που το κρέας τους φημίζεται για την ξεχωριστή γεύση του>> είπε ο δήμαρχος. Η Ανάβρα δεν βάσισε την ανάπτυξή της στο κράτος. Ήθελε έσοδα δικά της. Έτσι, ολοκλήρωσε το έργο του αιολικού πάρκου, με τις 20 ανεμογεννήτριες και ανάδοχο την ισπανική εταιρία Gamesa. Το ρεύμα το αγοράζει η ΔΕΗ, ενώ η κοινότητα για τη χρήση του χώρου, που της ανήκει, εισπράττει έως και 100.000 ευρώ το χρόνο. Σε μια καταπράσινη περιφραγμένη έκταση 240 στρεμμάτων μπορεί κανείς να επισκεφθεί τις πηγές του ποταμού Ενιπέα, παραπόταμου του Πηνειού. Υπάρχουν

πλακοστρωμένα μονοπάτια, γκαζόν, πλατάνια, παιδικές χαρές, τουαλέτες, ξύλινα τραπέζια και παγκάκια, πέτρινες βρυσούλες, ξύλινα γεφυράκια, μόνιμο καταφύγιο θηραμάτων με λαγούς και ελάφια, κέντρο ενημέρωσης, μαντάνια, δριστέλες, νερόμυλοι, εκκλησάκια, υπαίθριο θεατράκι κλπ. Το μυστικό της επιτυχίας της Ανάβρας είναι ο τρόπος αυτοδιοίκησής της και το αποκαλύπτει μόλις με πέντε λέξεις ο κ. Τσουκαλάς «Ενθουσιασμό, όραμα, κέφι, μεράκι, αγάπη, πίστη».Τα τελευταία χρόνια, με πρωτοβουλία του κ.Τσουκαλά, συστάθηκε η εθελοντική οργάνωση Ανάβρα-Ζω που στηρίζεται αποκλειστικά σε εθελοντές, χορηγούς, δωρεές, κληρονομιές κλπ. Βασικοί της σκοποί είναι η προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της Ανάβρας σύμφωνα με τις αρχές της αειφορίας, η καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης και ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης σε περιβαλλοντικά ζητήματα και η διαφύλαξη της πολιτισμικής κληρονομιάς του τόπου. Ο Δημήτρης Τσουκαλάς εξηγεί τον τρόπο δημιουργίας αυτού του πρότυπου χωριού και σχολιάζει τη χρήση των κονδυλίων στην Ελλάδα της μίζας: «Λεφτά υπήρχαν πάντα. Είναι άλλοθι των συναδέλφων μου δημάρχων να λένε το αντίθετο», μιας και «η εξουσία είναι πάντα αντεργατική».